Le Corbusier w Ueno

The National Museum of Western Art, Ueno, Tokio, Le Corbusier

W National Museum of Western Art w Tokio, wystawa pt „Le Corbusier and the Age of Purism”. To gmach muzeum sztuki współczesnej w parku Ueno, niedaleko stacji metra, ważnego miejsca dla kultury od czasów Edo, zaprojektowany właśnie przez Le Corbusiera. Przed wejściem, rzeźba Rodina wprowadza wszystkich wizytujących w krajobraz humanizmu i wielkich osiągnięć człowieka na polu sztuki.

Le Corbusier, teatr Bunkamura w Tokio

Muzeum powstało w 1959 roku. Wcześniej Le Corbusier przymierzał się do projektu odbudowy Tokio po dewastacji miasta przez amerykańskie bombowce. W 1956 roku stworzył projekt dla Teatru Bunkamura w Shibuya. Lecz największy jego pomnik powstał właśnie w parku Ueno. Muzeum miało być, w jakimś sensie, darem dla ogołoconej wojną Japonii. Chodziło o fenomenalną kolekcję Matsukata Kojiro, który kilkadziesiąt lat wcześniej, kupował obrazy i rzeźby we Francji czy Anglii. Matsukata posiadał olbrzymie zbiory impresjonistów, symbolistów i kolorystów. Był zafascynowany zachodnią sztuką. Stąd jego pomysł, aby w Tokio stworzyć muzeum zachodniej sztuki właśnie. Plan przewidywał otwarcie muzeum o nazwie “Sheer Pleasure Fine Arts Pavilion”, wedle projektu Franka Brangwyna, lecz kryzys ekonomiczny w 1927 roku unicestwił te plany. Matsukata był prezesem Kawasaki Dockyard Company, w tamtym roku bank finansujący jego firmę upadł. Z tego powodu, ponad 10 000 prac jego kolekcji pozostały w Europie, jak się można domyślać we Francji. Zdeponowane w Muzeum Luksemburskim, a także u Rodina, stały się później częścią łupu wojennego. W 1959 wróciły jednak do Japonii i zdobią do dziś wnętrza muzeum w Ueno. Wydaje się więc, że retrospektywa Le Corbusiera, króla betonu i brutalizmu w architekturze, właśnie w Ueno znalazła odpowiednie miejsce. Puryzm to kreacja, która stała się wizytówką tego architekta. Opisał ją w swej Urbanisme. (koncepcja wzięła się bezpośrednio od Malarza Amédée Ozenfanta w tekście Après le Cubisme). Le Corbusier zaplanował nowe widzenie miasta, domu, w deformującej substancję Paryża koncepcji zabudowy Le Marais. Jego projekty, kontrowersyjne i dające mieszane odczucia, zarówno przez estetyków czy użytkowników (jak miało to miejsce w La Radieuse w Marsylii), stały się z czasem kanonem światowej architektury i na zawsze weszły do historii. Plan przebudowy Tokio nie zyskał akceptacji u Japończyków, lecz warto pamiętać o dziedzictwie jakie niosły idee Le Corbusiera właśnie w tym kraju. Jego 17 obiektów, w tym jednostka mieszkaniowa w Marsylii, a także muzeum sztuki w Ueno zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

9
0
skomentuj
lubię!
przeczytane
465
razy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *